9 december 2007
127.0.0.1, that's my home

Daar woont mijn huis... Bovenwoning, veel licht, fijne douche, er zou nog wat meer water uit mogen komen, maar dat pers ik niet door de te kleine waterleidingen, bummer. Wellicht komt dat nog als ik een CV laat installeren. Beperkt comfort in de winter doordat er alleen maar een kachel in de woonkamer staat, maar aldaar is het wel goed warm te krijgen. Mijn slaapkamer is een stuk koeler, het immer open staande bovenraampje zal hier vast mee te maken hebben. Maar in de zomer genieten met een grote G. Ramen open, deuren naar het balkon open. Westerpark in de buurt, binnen vijf minuten zit ik op de Ring-West, tien minuten fietsen van Station Sloterdijk. De AH om de hoek, en deze is tot 22:00 open, ook nog een Indonesische Toko, Warung Solo, op een pas of vijftig van de AH vandaan, bakker er tegenover... Bos en Lommer is niet rot en het wordt er ook zeker niet slechter op met de jaren. Toch wel fijn als je buurt in een rapport voorkomt als één van de vijftig probleemwijken van Nederland, ze stoppen er meteen heel veel geld in. Nieuwe trottoirs, speeltuin en beplanting. Van die speeltuin begrijp ik een ding totaal niet, ze hebben er een pingpong tafel neergezet... Onbegrijpelijk, Betine Vriesekoop is niet bepaald de sportheld van Nederland en we tafeltennissen nou ook niet bepaald de sterren van de tafeltennis hemel, zeker niet in Bos en Lommer, denk ik, maar ik kan er naast zitten. Welk onbenul heeft dit uitgezocht? Ik verdenk hem/haar ervan gedacht te hebben "Kijk, dat is wel een leuke kleur", sleur, pleur, bestellen die hap, en de betonnen tafeltennistafel in de Juliana van Stolbergstraat was een feit. Ik heb een hekel aan dat soort planners, medewerkers openbare ruimten of hoe ze ook mogen heten. Eerder ook nog ondergrondse vuilcontainers. Het kost een paar parkeerplaatsen maar dan heb je ook wat.
26 november 2007
WE BEGRIJPEN ELKAAR NIET

Kok, oude rot in het vak zullen we maar voor het gemak zeggen, vraagt aan één van zijn leerlingen "denk je dat dit gerecht geschikt is voor iemand met een vetarm dieet?". De jongen kijkt zijn leermeester ietwat verward aan, je hoort en ziet hem gewoon denken. Het kraakt... (hij zit me toch niet in de zeik te nemen, nee vast niet, maar... hoe moet ik dat nou weten, weet ik veel wat wat kost... weet je wat, ik ben niet zo'n sufkloot, ik vraag het gewoon voor de zekerheid) "Je bedoelt iemand met echt echt heel weinig geld? Onbetaalbaar!
26 november 2007
ODE AAN SCHOENEN

Schoenen... ik kan er soms stil van worden. Zoals het spreekwoord "kleren maken de man" zou er ook nog een moeten komen: "Schoenen maken de vrouw". Het geluid van mooie schoenen klinkt mij als muziek in de oren, ik ben wellicht een beetje een schoenengek. Nee, niet wellicht, zeker.

De weg van mijn huis naar jouw huis

Als ik 's nachts bij volle maan op weg ga, tref ik eerst een paar voorbereidingen: ik neem een glaasje volle, rode wijn. Dan maak ik mijn lippen rood en doe een paar schoenen met hoge hakken aan. Een fleurige jurk doet de rest. Ik was mijn haar zonder het te kammen, zodat het natglanzend wijduit staat in het maanlicht. Ik ga vlug weg en kijk nog even over mijn schouder als ik de deur uitga. Ik ren met klikkende hakken door de straten en houd de zoom van mijn jurk vast. De stoplichten zijn groen, oranje en rood; ik hol om ze te kunnen halen. Claxons toeteren terwijl ik mij een weg baan door steegjes en onder bruggen. Nu is je huis dichtbij. Met losse handen vlieg ik de trap op en bons op je deur. Ik bonk met mijn handen op het hout totdat jij het hoort en de deur op een kier opent. Ik ben het, fluister ik, en onstuimig lachend trek jij mij naar binnen, de donkere kamer in.
20 november 2007
SERENDIPITY of SERENDIPITEIT, wat is dat?

De Van Dale houdt het op de volgende omschrijving: Het talent om met behulp van toeval en intelligentie een niet gezochte vondst te doen. Het uitgevonden equivalent van een ongestelde vraag. Het tegenovergestelde van expres, stumbled over it, not my fault, dat doet hij normaal gesproken nooit, zou dit dan ook kunnen, wat is dat nou, niet gepland, buiten de scope, niet nodig, toch leuk. Vergelijkbaar met het besturen van een dubbeldekker met een te grote motor. Te simuleren met een sneldraaiend fietswiel aan een lange as, wiel verticaal, en dan aan de as naar beneden trekken, het wiel gaat naar recht of links, afhankelijk van welke kan het op draait... nee niet helemaal dus.

Wikipedia zegt het iets anders en geeft nog een stukje geschiedenis, natuurlijk: Serendipity is the effect by which one accidentally discovers something fortunate, especially while looking for something else entirely. The word derives from an old Persian fairy tale and was coined by Horace Walpole on 28 January 1754 in a letter he wrote to his friend Horace Mann (not the same man as the famed American educator), an Englishman then living in Florence. The letter read,

It was once when I read a silly fairy tale, called The Three Princes of Serendip: as their highnesses travelled, they were always making discoveries, by accidents and sagacity, of things which they were not in quest of: for instance, one of them discovered that a mule blind of the right eye had travelled the same road lately, because the grass was eaten only on the left side, where it was worse than on the right - now do you understand serendipity? One of the most remarkable instances of this accidental sagacity (for you must observe that no discovery of a thing you are looking for, comes under this description) was of my Lord Shaftsbury, who happening to dine at Lord Chancellor Clarendon's, found out the marriage of the Duke of York and Mrs. Hyde, by the respect with which her mother treated her at table.

Can once in a lifetime happen twice?